Je hebt Snel, Sneller en Snelst En nu een nieuwe toevoeging in deze categorie;
Een arabier met 3 pitbulls achter zich aan waardoor  de aarde voor een korte tijd stil lijkt te staan en alleen jij erop lijkt te bewegen.

Hetgeen wat je een respectieveolijke illusie geeft van veiligheid, op het paard, omdat als je eraf valt je schedel letterlijk als een verse kokosnoot tegen de keien openspat en je daarna een lichte versnapering/troostprijs overblijft voor de pitbulls die Henk(de naam van het paard) als een delicatesse namen en wel trek hadden in een stukje paardenworst. 
Ja, zand lijkt op elkaar en je kan er gouw verdwalen en in iemand achtertuin komen, dat heb ik hiervan geleerd.

Continue reading ‘Testdrive’

Wanneer je in een afgrond kijkt dan kijkt de afgrond ook in jou,

Wanneer je in een spiegel spiekt dan spiekt de spiegel jou ook.

Ik sta hier midden in een wildvreemde stad stil en alles om me heen beweegt, Mijn rol is me te vermaken en te voeden, Voeden met het geld waarmee ik betaal en te voeden met de vertegenwoordiger die ik hier ben voor het Westen. Continue reading ‘Lost in Translation’

Toen de eerste grote golf tegen het kleine bootje aan beukte trilde het hefig en rommelde de kastjes wat.
Bij de 2e golf viel de inhoud van de kastjes goed verspreid over de kajuit, gevolgt door (voor mij) nieuw eotishe ex franse scheldwoorden.
Bij de 3e ging mijn maag in 2 etapes stuurboord en verdween ik met de kleur van zeewier richting kajuit.

Continue reading ‘Kapitein zeeziek’

Dat heb ik gezegt ja,
Ergens toen ik net onderweg was om een fles water te halen en op onthouding had.
Het daartoe volgende uur zat ik samen met een 2 Israëliërs en 2 Duitsers.

Continue reading ‘Ik haat Israeliers(?)’

Het was de zoveelste keer dat uur dat ik over de parkeerplaats van een tankstation bij Zagrias(Spanje) heendwaalde op zoek naar een lift, ik was net klaar met het vragen aan de truckers toen ik op een groepje bezopen assertieve Polen stuitte.

Continue reading ‘Op 2 benen kan je niet (meer) lopen’

There is a Jewel on the lotus flower Unfolding deep within my soul

Be the Jewel on the lotus flower Unfolding is the highest goal.

Continue reading ‘Rainbow Mantra’

Inentingen check
2 paar sokken , check
1 broek (die ik al aanheb), check
Paardrijlaarzen voor de ruigere tijden? Check!
Passpoort (deze keer wel mee), check, Gezondheid ?
niet zo check , bij de laatstgenoemde check spat mijn imumsysteem namelijk als een rijpe kers tussen mijn tenen in mn zomersandalen uiteen.

Continue reading ‘Afwaswater Hors D’oeuvre’

Vroeger toen ik nog 22 jaar en 9 maanden was…
Toen was ik nog geen 22 jaar en 11 maanden, en wist ik ook nog niet wat voor een dag het morgen zou zijn omdat het woord „morgen” een variabel iets is..
Maar ook dacht ik bovendien nog dat slakken die geen slakkenhuizen hadden, hun naakte glibberige lichaam maar al te graag in een koosjer slakkenhuisje wouden vertoeven.
Ze gingen hier in mijn rijkelijk gevulde fantasie voor naar een slakkenhuis makelaar. Deze nam de maat op van het onbebotte lichaam en zocht samen met de hypo-theken en verzekeringen wezens naar een geschikte woning.

Al met al is het een erg leuke gedachte zo op een zondige zondag middag. Continue reading ‘Wat ik nog even wou zegen..’

Je kent ze wel, het is een waar fenomeen.
Meestal vormen ze voor het koffiezet apparaat van de Alberthein een ware barricade van rollators.
Maar ongezien, stilletjes weggedrukt, achter vele deuren verborgen, zijn de meesten.
Opgesloten voor de buitenwereld, ingesloten met dementie.Het leven zit nog wel in hen, maar zei zelf zitten vaak al lang niet meer in het leven.
Opgedroogde dromen, ingetogen fantasieën.
Zo gek als ze het zelf konden maken, zo maken ze het vaak nu.
Gelimiteerd door hun eigen lichaam en hand in hand met de rollator.

Kom op.. vandaag gaan we naar oma…
Continue reading ‘Onbeperkt koekjes eten voor de prijs van dementie’

Do not edit this page

Waneer ik dit schrijf zit ik in de trein, voor me zit een man die al de hele tijd een soort gevecht heeft met zn eigen slaap.
Hij is de hele tijd aan het knikkebollen…
Langzaam gaat zn hoofdje omlaag om dan vervolgens weer heel dapper en rap omhoog te komen.

Continue reading ‘Kanton Artis’

Eigenlijk he.. Eigenlijk is mijn eigen ongeloof nog wel het grootst.. Mijn ongeloof zorgt ervoor dat ik me blokkeer voor een andere werkelijkheid. Het ongeloof wat er voor zorgt niet in te willen geloven in een god van de liefde die toch hele rassen uitmoord.
Een ongeloof voor het strijdlustige in mij, de strijder die generaties geleden is gesneuvelt en tot die tijd het licht niet meer heeft gezien.
Wanneer het donker is en ik in mn mandje zeepkisten lig te tellen speelt er een andere kapitein aan het roer voort…

Continue reading ‘Lucide Dromen’