They call him keyboard cat , altough no-one knows his real name(i think so)..

Tell me if you like him or not..
321 .. Play him off!

Weer rechtop proberen te krabbelen waarna direct je huis instort.
En als je dan vervolgens nog leeft onder het puin heeft iedereen het te druk met de kruimeldieven die LCD tv’s aan het jatten zijn( die ze dan thuis aanzetten om vervolgens zichzelf op te zien met een tv onder de arm.)

Morele ontwikkeling van een suikerspin, als je het mij vraagt, Maar gelukkig word mij ook niets gevraagd.

Wat begon met een lichte trilling wat het kastdeurtje zachtjes deed doen trillen monde zich uit in een gebeurtenis die niemand hier meer zal vergeten.

Waar de aarde toch altijd mijn punt van stabilisatie was.
Brokkelde deze nu af met de knak van botterscotch.
Op zoek naar de buitendeur werd van muur naar muur gegooid en liep als een man onder invloed van ether.

Dansende auto’s , piepende honden gillende vrouwen onder een heldere felle elektrisch geladen hemel midden in de nacht.

Rillend zaten er buiten meisjes bij elkaar gekropen te bidden.
Waar ik in mijn boxershort het straatbeeld verbloemde*link foto mijn bloemenboxer*

Waar liefde blind maakt laat angst ruimte voor lucide waarneming waar seconde op seconde intens word geleefd.

Ik voelde het bloed door mijn aderen pompen en heel bewust elke hartslag werd in agonie omarmt.
Met een langzame adem vertelde ik dat alles goedkwam, niet dat iemand me kon verstaan.

En de geur, een geur die enkel kan worden toegeschreven als een nacht als deze, een geladen lucht die verdriet en angst om-hulst.

De kinderen die alleen thuis waren en op de achterbank van de auto als trillende rietjes naast elkaar zaten vertelde in hun blik wat iedereen voelde, Angst.

Wel hoop ik dat de mensen die hier een nieuwe gestolen LCD tv in hun huisje hebben gezet op hun lippen bijten elk moment dat ze naar de tv kijken en het drama van de afgelopen dagen zien.

Maar ja .. aan mij werd niets gevraagd..

over en uit.

Ik hoop gewoon na 7 gemiste vluchten weer naar Nederland te kunnen..

En waar nog geen bank systeem normaal werkt liep ik vandaag als een hongerige junk door de supermarkt met een fles whiskey onder de arm die ik niet cash kon betalen. Verlaten door trots en ingenomen door schuld waarom ik nu net weg was uit het rampgebied en meer dan een miljoen mensen niet.

En in de laatste seconde waarin het voor het laatst een beetje benzine met lucht door de kabarateur in de kamer werd losgelaten en waar voor de laatste keer de bougie zijn werk deet door de explosie  te maakten waardoor mijn afstand tussen Rio de Janeiro en hier nog een beetje groter  werd.

Als het woorden zouden zijn zou het een afscheidszin zijn geweest die zo mooi was dat ik hem niet met mijn oren zou kunnen horen of volledig zou kunnen vatten..

Het was zo helder dat het moment zelf de weg compleet wegviel en er een nanoseconde was waarin ik de hele reis herleefde..
De laatste woorden waren poetish en rijmde op die daarvoor, en vooral waren ze Zo concreet de laatste.

De meters daarna vervaagde het ritme en hikde de motor wat door tot aan het dode punt waarin ik de koppeling bijtrok om hem nog uit te laten lopen..

Een ongeduldige truck toeterde afkeurend en op het grind rolde ik de laatste meters verder.
De motor was geen motor meer maar meer een fiets zonder trappers ( van 150 kilo)

En met een tikend geluid van een bougie en een paar laatste ploffen kwam mijn motor  volledig tot stilstand vastberaden om mij geen meter verder meer te brengen.

De pogingen om hem aan te lopen lukte niet, hij had bijna de 1100 km gehaald zonder problemen, na 1017 km viel de koplamp om god weet wat voorn rede los en verlichten toen nog alleenmaar mijn schoenen door aan 3 draadjes te bungelen.
Maar Nu wou de motor wou geen motor meer zijn, toen ik er iets meer dan 1000 km geleden mijn laatste  motor geld in had gestopt en bijna 600 pesso armer was heb ik er een mechanic 5km verder  mee blij gemaakt. Deze heeft voor een appel en een ei het overleden metalen paard overgenomen die mij bijna 7000 km heeft gedragen en de laatste 50 km voor de grens van Chili heeft gebracht.

Het Kasinski avontuur stopt hier,  achtergelaten heb ik de motor met al het gereedschap een blik olie(halfvol) een reserve bougie wat ketting onderdeeltjes en een slot voor het voorwiel( die anders toch veels te zwaar was om mee te nemen.)
De helm wou hij niet hebben, wat me dan nu een beetje het gevoel geeft van een astronaut in een ponypark.

Met mijn jas en handschoenen nog aan sta ik te liften met een helm in mijn hand.
Wetend dat geen hond stopt voor lifters hier ( ik heb zelf een lifter meegenomen de dag ervoor, een jongen van mijn  lengte met een 2x zo grote tas als de jongen zelf.
Ik op de tank zittend en hij tussen mij en mijn tas ingeklemd.. )
Uiteindelijk toch mijn bestemming gevonden waar ik tussen de gitaar spellende boek lezen-de hippies zit te typen aan mijn pleidooi voor te blijven reizen.

De bestemming, Chili, is niet gehaald met de motor, maar het doel van de reis is gehaald(met nog zo’n 6 weken te gaan..)…. Ik besta…

Ik zal de momenten wel missen, dat ik de motor aan het repareren ben bij een tankstation(omdat er bv de koppelingskabel brak  waardoor ik niet meer kon schakelen en een uur in zn 3 reed) en er groep meiden met mij aan de praat proberen te komen en hun make-up gaan checken in de spiegels van de motor.

Of de prachtige landschappen die zo nederlands leken dat ik elk moment een gele  trein verwachten tussen de zwartwitten koeien.
De landschappen zijn er nog , alleen zal ik het nu niet zien vanaf een motor die het geluid maakt van een tevreden spinnende kat.
Nee , het word weer liften, vragen waarmensen heen gaan en of ze misschien een plekje over hebben…
Of gewoon doelloos je duim uitsteken en instappen bij alles wat stopt.. het is tenslote het avontuur wat me bezig houd..

En het belangrijkste, ik heb het voor mezelf voldaan volbracht.

Zonder rijbewijs, mezelf leren motor rijden in Rio en Sao Paulo een tocht afgebracht waar de meeste motor rijders met jaren ervaring een jaar van tevoren plannen op een zware motor.

En kent u het niet , begin een nieuw jaar en krijg er gratis voornemens bij, meer sport minder cholesterol meer de fiets minder auto minder vlees meer groenten meer de trap minder lift, het lijkt wel of een nieuw jaar vol met sportscholen , dieetcentra´s cursussen sushi maken kinderen temmen en dat soort dingen zit..

Het moment om dan even het oude jaar te hervatten word dan misschien wel vergeten.. het 2009 liet een hoop los en bracht veel nieuws, veel waarvan ik zelf nog niet weet waar ik het exact moet plaatsen..Veel waar ik zelf nog geen idee van heb wat mee te doen..

Ik word altijd een beetje nostalgisch, zo vlak voor die laatste uren , vooral nu omdat ik niet weet waar ik echt ben , Nederland heeft al 2010 toevallig ik oldskool nog in 2009 leef waar me 4 extra uren van zijn gegund.

Eigenlijk discrimineren we t Nieuwjaar.. waarom kan er niet dagelijks of elk uur of ALTIJD een moment zijn waarop we wat nieuws beginnen en het oude afsluiten. En waarom kan ik niet elke dag jarig zijn of sinterklaas even langskomen half april ofzo..
Ik wil een kerstboom in Juni en wil geen oliebollen of sneeuw in december!

En meer dan ook wil ik nu 1985! Ik wil weten wie ik toen was, hoe voelde ik me toen waar dacht ik toen aan , dacht ik toen al? Ik was toen net geboren maar ik bestond al 9 maanden langer, toch horen deze 9 maanden niet echt bij mij leven, ze worden immers niet opgeteld bij mijn leeftijd (oef! Anders was ik nog ouder!) ik voel me deze komende 4 uur in een soort grote baarmoeder , Nederland is al in 2010 geboren maar ik moet nog netjes op mijn beurt wachten..

Nog 3 uren …. Grrrrrr….

Dikke stalen spijlen was alles waar de brug van was gemaakt en zowel links als rechts was diepte en water wat woest onder me zat te kolken als een hongerig dier.
De gaten tussen de stalen spijlen waren groot genoeg om mijn wiel in te kunnen klemzetten, maar daar had ik nu geen tijd voor. Het voorwiel zat namelijk in een kuil en mijn voeten glipte langzaam weg.

Nu zag de 3 meter diepe wildwatersloot er niet echt aantrekkelijk uit.
Maar mijn eigenwaarde had ik toch al lang verloren na de 3^e val op dezelfde dag, misschien dat ik in het diepste dal dan nog een restje kon vinden voor wat mij mij maakt.

Als er een god zou bestaan was hij bij me op dit moment. Al is mijn reis alles behalve een bedevaart trip.
Het moment waarop ik de koppeling losliet en met mijn volle gewicht naar voren toe leunde om daarmee mijn voorwiel los te krijgen, de geur van verbrand rubber mijn open vizier binnen waaide en mijn hard tekeer ging als die van een kleine kolibrie was misschien wel het moment waarop ik echt besefte wat leven was, en dat ik leef. maar vooral hoe ongelofelijk kwetsbaar ik ben.. En dan niet specifiek voor mij gesproken maar voor iedereen.. Hoe je met een kleine beweging je eigen leven je toekomst kunt bepalen, het moment dat je die ene vrachtwagen inhaalt en je volop naar voren leunt en je hele leven op 110 voorbij ziet gaan is avontuur, dat is de wind langs je haren voelen, dat is voelen dat je leeft en weten dat elk moment dat je leeft het je laatste kan zijn. En elke ademhaling die je doet aftelt tot de laatste.

Op de een of andere manier seint de natuur het beter te begrijpen..
Die hebben geen agenda en kijken niet naar morgen, die leven en prijzen het leven met elke atoom van hun lichaam..
Alles reflecteert de energie die het gemaakt heeft en elk deel in hun lichaam en geest wil hetzelfde…. Leven.. En gewoon zijn…
Geen tegenstrijdigheden en diversiteit in Ratio intuïtie  of  menselijke driften, puur wat het wil en wat het nodig heeft, het Hier en het Nu.
En wanneer het moment daar komt kan het van leven simpel doodgaan en niet meer bestaan..
Waar mensen bang zijn dat elk moment dat ze leven tijdelijk is en de wereld blijft doorgaan ook zonder hun denkt een vogeltje niet verder dan wat het is en wanneer het zijn ogen sluit is er niets anders meer dan de droompjes die het heeft. De rest van de wereld stopt dan even met wat het is en wanneer het wakker word gaat alles weer verder.

God, was de ik hier maar zo simpel..

Regressie..
Er was ook geen hond op de weg, en glad dat enkel rijden in een rechte lijn met af en toe stilstaan en een bocht van 90 graden mogelijk was ( dit zou er vast hilarisch hebben uitgezien als je zelf niet zeiknatte kleren aanhad en zat te trillen als 10  rietjes )

Niet veel verder kwam er een Spaanssprekende cowboy maar me toe die me vertelde dat ik niet meer  verder kon. Er was een rivier ontstaan niet veel verder. Dat de weg naar “Bom Jesus” niet makkelijk was wist ik, maar dat de weg wegwas was volkomen nieuw voor mij.
Terug kon ook niet, als er dan toch een god was zou je die niet op de proef moeten stellen, hij blijft namelijk niet coulant tegenover arme hippies die geen 10^de geven/hebben en telkens om een gunst blijven vragen.
Maar wat nu..

Nu ben ik zo’n kat die wel de boom in kan klimmen maar die de brandweer er vervolgens uit moet halen.
Het geld dat ik had gekregen van mijn laatste couchsurfer die zei dat ik dit vast kon gebruiken heb ik gebruikt voor iets
Ik  ging naar een dorpje toe ( die ik eerst volkomen over het hoofd had gezien ) daar waren welgeteld 10 mensen 500 koeien en 1 vrachtwagen.
Het resultaat ziet u hier beneden..
Mijn eerste lift met motor op een vrachtwagen, arme man heeft 120 km( 60 heen 60 terug )  gedaan voor deze verzopen kat op wegen die niet te doen zijn met regen voor het veel te weinige geld.

Maar ik was dan ook wel een big event in dit dorpje, het hele dorp heeft me geholpen om de fiets op de truck te krijgen en hebben me met beide handen (democratisch gezien zijn er nog steeds evenveel mensen, maar hier zijn ze nog niet zo ver ) staan uitzwaaien.

Moraal van dit verhaal;

De moter lekt nu niet alleen Olie maar ook benzine.
En mijn toeter klinkt als een platgereden eend.
Ook mijn richting aanwijzer is stuk , waardoor ik nu weer als een Nederlander op de fiets mijn hand moet uitsteken..

na 3 keer te hebben gevallen kan ik concludeeren dat geen 1 van die keren mij het leven te hebben gekost.

Kan iemand me dan vertellen waarom ik nu mijn 2e richting aanwijzer relais in 1 week vervang ?

En mijn licht blijft stukgaan.. En roken op mijn moto zo blind gevaarlijk is..

Algoed..

Allemaal vragen maar wat het eigenlijk moet zijn is natuurlijk gewoon de kunst van het motoronderhoud..

Mijn motor is goed..

Alleen mijn kasinski heeft nogal wat trekjes richting “Zen and the art of how to abuse the  maintener ”

Voor de mensen die het boek niet kennen;

Hier mijn uiting ;

Het is wel vervelend dat dit nu het enige probleem is met mijn nieuwe motor waardoor ik dus nog niet wegkan, samen met een helm kopen en andere dingen zoals het leren rijden en rechtop weten te houden..

Maar ach het ergste wat me kan gebeuren is dat ik communist word vanwege het merk van de motor namelijk “Kasinski”

Ook hebben ik daarnaast nog het startprobleem, de motor heeft problemen met het starten, nu kwam ik er achter dat dit kwam door de koppeling die niet ver genoeg werd doorgetrokken.
Toen ik dit gerepareerd had was door alle voorgaande pogingen mn accu al lang op waardoor ik dus manueel moest gaan starten.
Nu heeft mijn geliefde echter het mankement dat de handmatige start en het voetstuk elkaar in de weg zitten waardoor het manueel starten niet gaat.|
Conclusie; gaan wandelen met je 150 kilo zware vriendin.
Wat niet lukte want ik kwam er achter dat het benzine kraantje dicht zat NA 1 UUR RENNEN!!! (grrrrrrr! zweten als een roofdier)

Toen de motor eenmaal gestart was was na de zaaie rondjes het tijd voor de heuvel, waarbij ik met veel lawaai de heuvel tegemoet stormde maar na 3/4 heuvel de motor uitsloeg, waardoor ik dus weer vrolijk achteruit terug de garage in ging dit had hetzelfde effect als boos de deur dichtslaan terwijl de deur blijft  haken waardoor je hem dus nog een paar keer moet dichtslaan.

mijn moeder heeft na het zien van dit filmpje waarschijnlijk de neiging om me te vermoorden en mijn organen te donderen ..

Algoed,

Deze week ga ik ook mijn route uitstippelen waarna ik de route ga volgen..

Mijn doel is om in Chilli aan te komen, de middelen zijn een motor en een goddelijk gezond lichaam, ik moet wel een paar grenzen over wat de mogelijke problemen kan opleveren, maar hierover zul je wel gaan lezen hoe dit in zijn werking is gegaan.

De wegen hier zijn niet in goede staat, dit geld voor zowel de overheids wegen als de prive wegen waar je voor moet betalen.
Voorzichtigheid is dan ook vooral geboden, een gemiddelde Braziliaan rijd hier als een Italiaan die net te horen heeft gekregen dat hij een videorecorder handleiding moet vertalen naar het Nederlands, slecht dus…
Er word ingevoegt met het recht van degene met de sterkste bumper en als je je voorrang wilt opeisen word je een hard toeter toe toegesnauwd(alsof je bij een quiz het verkeerde antwoord heb gegeven) en tussen al deze chaos door rijden als bronstige kakkerlakken de motoren.. Een ware Jungle, daarvoor hoef je niet naar de Amazone.

Goed, de route, de slaapplaatsen via Couchsurfing en net voldoende geld om tenminste de helft te betalen voor de benzine.

Eindelijk ik vertrek (bijna)!!!

ps. Weet iemand hoe je zo’n ding moet rijden eigenlijk?? ach , komt wel goed..

TIPS VOOR NAMEN GRAAG!!

Ik heb jezus gevonden en op mn motor geplakt.

het is wel de zwaarste vriendin die ik ooit heb gehad...

Telkens zat wel deze blondine met met me te flirten en zei zelfs dat als ik voor een kus gratis naar binnen mocht hmmz.. nee.. geen gayfryday..

Het dansen ging met een broek die kleverig om je benen heen zat , het was 42 ongelogen graden en de bovenstaande neger maakte het me nog ongemakkelijker.

Het voordeel van het warme weer is wel dat de meisjes hier steeds kortere rokjes gaan dragen en en met de Celsius je meer been ziet.
Om dit te compenseren is er ook steeds meer bier nodig om het hoofd koel te houden.. Waardoor mijn durf om Porteniol te spreken tegen volslagen vreemde ook steeds groter word, de wet van murphy maar dan van Brazilië zullen we maar zeggen

Overigens begrijpt volslagen niemand hier iets van mijn Spaans, mijn 2e zin is dan ook meestal in het Engels…

Ja ik ben nog steeds in Rio , en Ja ik voel me daar nog veilig en de tijd hier gaat snel voorbij toevallig ik nog een hele hoop andere dingen heb geplant die ik eigenlijk al gelijk na mijn aankomst wou gaan doen..

Ik hou van de lach van de mensen hier, en van de aditude en hun spot.
Ze hebben de gesprekken over de meest vunzige dingen in de bus die je in Nederland alleen hoort als je op Opwekking  savonds langs de tenten loopt ( waar mensen zich in de illusie wanen alles te kunnen zegen en niet te horen zijn).

Toen ik laatst ging zwemen met wat vrienden en na het zwemmen mijn boxer en zwembroek aan de waslijn hing was ik deze compleet vergeten op de halen. Waarna een vriendin deze moest geven aan mij later op de week.

Mijn mooie boxer met bloemetjes erop in het knal paars met licht blauw ging heel de vriendinnen groep langs en kreeg vele verontwaardigde blikken.
Om de vraag af te doen over mijn geaardheid zei ik maar dat iedereen in Holland deze draagt en bij voorkeur de Paarse. Heel vervelend de meiden hier kunnen ongelooflijk vervelend zijn..

Welkom to brazil!
Alleen heeft niemand dit ooit tegen mij gezegt omdat ze hier enkel en alleen Portugees spreken.
Rio is 1 van de gevaarlijkste steden in de wereld , in de statistieken.

Alleen heb ik die nooit echt begrepen dus met mijn hakkelige spaans vroeg ik naar de bus(ipv een taxi) om midden in de nacht naar Niterio, naar een CouchSurf vriend, toe te gaan omdat het nacht was.

In de bus ontmoeten ik een oud mannetje die een paar woorden engels sprak , deze heeft me lopend door de stad begeleid en hele verhalen verteld over zijn leven.. Een engel op het juiste moment.. en hij was blij dat hij niet meer met enkel zichzelf Engels hoefde te praten.

De afgelopen dagen zaten vol met leuke dingen zoals dansen, bbq met familie en mijn Portiniol oefenen ( meer Espainglish ) Altijd leuk om dan naar mensen te luisteren die dan met handen en voeten Portugees terug gaan spreken met een Engels accent en dan denken dat je het dan snapt..(ook blijven volhouden als een chronische jehova)

Ik heb een vrouw hier ontmoet die zoveel alcohol drinkt dat als ze haar huis ontruimt van de statiegeld flessen een gloednieuwe Porche zou kunnen kopen.
Ook is roken bij haar een ellendig aflopende zaak, vanwege het ontploffings gevaar van dr adem…
Elk moment van de dag vraagt ze met een grote lach en een fles in haar hand Casiasa en als je glas leeg is bid je echt dat ze hem niet ALWEER vult..
Dit heeft er wel voor gezocht dat ik van de hondert uur zeker 50 bewust heb meegemaakt… gelukkig zijn er ook mensen die minder drinken… *hik*

Zoals de vriend waar ik bij verblijf die ik ken via CouchSurfing, hij houd alleen van eten. Wanneer we dan ook ergens naartoe moeten en we beslissen te gaan lopen of de auto nemen andword hij “lets take the car , i have to keep my shape”al wrijvend over zijn buikje…
Vreemd volk, maar wel vrolijk, dronken worden doe je tenslotte met zn alle en eten ook(!)

Mijn plannen zijn vrij onduidelijk en zouden me te duidelijk maar in ieder geval komt er een Motor in voor in Sao Paulo >: )

Kortom ; je moet hier zelf naartoe komen.. prachtig land!! teveel om op te noemen!

oh. en ik mocht niet tegen mijn moeder zegen dat vreemde oude vrouwen me wouden kussen en ze me teveel alcohol hebben gegeven..

Iets anders…

Vandaag was ik in een publiek ziekenhuis omdat ik last heb van mijn allergie.
Eerst moesten we 2 uur wachten in een overvolle zaal waar ieder keek alsof ze geslacht zouden worden, er werd nog iemand met heftige bloeding naar binnen gebracht toen we wachten.

Daarna werd ik geholpen in een kamertje waar tegelijk ook 3 andere mensen hun consult hadden, ze schreven wat dingen voor en wouden me een prik geven. Met de gedachten dat ik nog langer wou leven heb ik deze gepasseerd.

zie voor de lol ook eens mijn reis in India of Albanie.