Opium dromen bij heldere hemel
1 Comment Published by Ulysses December 15th, 2009 in Reis Brazilie, grapig, impressie
Een steen op mijn lichaam zo groot als een berg en geen wil om me te verzetten.. Gedrogeerd in een langzaame opium achtige droom. Het danst voor mijn en aan de binnenkant van mijn ogen was de wereld veel kleurrijker.. Grote vage silueten bogen zich over mij en spraken woorden die ik niet verstond.De monden van de silueten veranderde in tunnels waar ik in schoot en de ruimte om me heen was 1 grote kaleidaskoop.
Ik proeste en slikte een grote zwarte slang in die gelijk weer eruit schoot.
Lieve help.. Ik stik!..
Volledig in waan wou ik vluchten..mijn rits werkte niet dus ging ik uit mijn slaapzak als een slang uit zijn oude huid.
Meer lawaai! vertelde ik mezelf en ik kuchte wat spaanse woorden uit..
De uitgang! waar is de uitgang!? ik liep en stooten tegen een stuk zijl wat als een toneelgordijn dijnzde… !!!LUCHT!! ik ademde en de halicionaties verdwenen gelijk..
Nu kwam de rest van de familie proestend tot leven door mijn lawaai.
De hele hut stond blauw , de tent waarin we sliepen was volledig vol smok.
Waarschijnelijk was iedereen er doorheen geslaapen, niemand had de verstikking door.. een stille moordenaar die komt als niemand hem verwacht, moord en verdwijnt als een geest in de mist.
Zonder rede, net als leven is “Zijn” voldoende.
Is het verlies van mijn kap en het ontmoeten van deze mensen zo toevallig geweest ?
De avond daarvoor was ik de kap verloren van mijn motor en was vol fustratie gaan zoeken, rijden tot aan het punt van mijn laatste pauze, gelukkig was die niet zo lang geleden.
Het werd alleen steeds donkerder en al snel had de dag zich volledig geruild voor de nacht.
De sterrenhemel scheen helder boven me als een kristallen kroonluchter en lonkte elke keer mijn aandacht weg.. “Een kristal heldere nacht” dacht ik bij mijzelf, Een nacht waarbij ik het liefste buiten slaap.
Het was zo donker geworden dat ik compleet langs mijn laatste stopplaats had gereden (waarvan ik vermoed dat ik toen de kap nog wel had )
Toen ik volkomen zelf onvoldaan mijn motor langs de weg zetten en de motor uitdeet zag ik aan de rechterkant allemaal kleine lichtjes branden.
“he wat leuk er campeeren hier mensen ” was mijn eerste reactie.
Al snel begonnen de lichtjes richting mij te beweegen en staarde er een halogeen zaklamp naar me waardoor ik als een verdooft konijn stil bleef staan.
Ik begon Engels te praten en Spaans en toen vervolgens op toegegeven toon te vertellen dat ik compleet geen Portugees sprak, in het het Portugees.
Toen ik met de mensen in gesprek was gekomen en hun mijn dilema uitlegde dat het onmogelijk zoeken was in de nacht naar een zwart onderdeel van een zwarte motor.
Daarna vroeg ik naar een slaapplek.
Niet veel later werd ik warm onthaald in een tentkamp, door de bouw van de tenten werd het me duidelijk dat dit geen camping was maar deze mensen niets anders hadden..
Gemuzeerd begon ik een gesprek en al gouw dachten we van elkaar iets te begrijpen.
We aten samen en vertelde verhalen die je kan samenvatten in 3 regels.
Maar de nacht.. Wat was dat een prachtige nacht, en wat is het toch heerlijk om een nuteloos object te verliezen en nieuwe mensen te ontmoeten (en bijna weer te verliezen..)
Kan ik nog meer van mijn motor verliezen in ruil voor ervaring??
– artikel nog niet gecorrigeerd of foto’s toegevoegt—
Wauw!!! Wat een verhaal. Met je motorkap tegelijk een nieuwe slangenhuid. En een bijna-doodervaring rijker. Ode aan het leven. Ga door!